Przełącz menu
Przełącz menu preferencji
Przełącz menu użytkownika
Nie jesteś zalogowany
Jeśli wykonasz jakiekolwiek edycje, twój adres IP będzie publicznie widoczny.

Wojny Cypryjczyków z Saracenami

Z EuropeCraft Wiki
Wersja z dnia 01:18, 25 mar 2026 autorstwa Reactor (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Ten artykuł lub ta sekcja jest zalążkiem - każdy, kto coś wie o temacie artykułu jest mile widziany, aby coś dopisać.



Wojny Cypryjczyków z Saracenami - szereg starć i bitew, które z lokalnych potyczek przerodziły się w globalny konflikt napędzający XII edycję EuropeCraft.

Obrona Olympos

edytuj

Wojna - tydzień I

edytuj


Przebieg walk

edytuj

Sprawdzian weryfikujący gotowość obronną Cypru i realizację programów z tym związanych przyszedł całkiem szybko, a na pewno w najmniej spodziewanym terminie. Ku zaskoczeniu opinii międzynarodowej, Saraceni wojnę wypowiedzieli nie tylko Cyprowi Północnemu czy Wielkiej Brytanii, ale również słynącemu z neutralności państwu Robcia51. Pierwsza godzina była dla obu stron trudna, a siły były wyrównane. W końcu jednak, przełom w walkach nastąpił, po części dzięki mobilizacji Joannitów. Powiększenie sił po stronie obrońców pozwoliło przeprowadzić desanty na ziemie będące w posiadaniu Saracenów w Afryce. Ich pozycje zostały przełamane błyskawicznie, a otwarcie nowych frontów zmusiło najeźdźców do wycofania się z ataków na Cypr i obrony własnego terytorium. Szacunkowo w walkach wzięło udział około 20 osób - +/- 7 z Cypru Południowego, drugie tyle z Wielkiej Brytanii, kolejne 6 z Zakonu Joannitów, w tym 2 z zaprzyjaźnionych struktur na Cyprze Północnym. W związku z nieobecnością Wielkiego Mistrza, rycerzami dowodził Lider struktur północnych i władca Cypru Północnego Dawidek04122003.

Następstwa

edytuj

W wyniku działań wojennych Zakon poszerzył swoje wpływy o Aleksandrię, a także północny odcinek Kanału Sueskiego, który następnie w związku z niepewnością w regionie, zamknął. Klęska Saracenów w wojnie pobudziła niepokoje społeczne i przyczyniła się do spadku popularności Faraona wśród ludu. W siłę rosła natomiast Partia Wolnych Robotników, której poparcia udzielił Cypr Południowy. Kiedy 15.11 stało się jasne, że to robotnicy obejmą władzę w Egipcie, rząd Robcia51, za plecami swoich sojuszników, przystąpił do negocjacji z tymi, którzy tydzień wcześniej najechali na Cypr. Tak zwana konferencja kairska, podczas której Cypr Południowy zrzekł się zdobyczy terytorialnych w Afryce i wycofał się z wojny, przez dotychczasowych sojuszników - Zakon Joannitów, Cypr Północny i Wielką Brytanię została uznana za zdradę.

Wojna - tydzień II

edytuj