Zakon Joannitów: Różnice pomiędzy wersjami

Linia 162:

Rząd południa uznał także suwerenność Joannitów i ich prawo do integralności terytorialnej. Administracja południowo cypryjska wycofała się do Nikozji Południowej.

=== Agresja Saraceńska ===

Już dzień po zawarciu zawieszenia broni między Olympos a Nikozją Południową mieszkańców Cypru czekał ważny sprawdzian - test jedności.

Wyspę najechał lud znad Nilu, który przyjęto, najpewniej za sprawą Dawidka04122003, nazywać Saracenami.

Lud ten, w przeciwieństwie do wcześniej przybywających, dostrzegł majaczącą nad Cyprem Świętą Górę, która szybko stała się polem walk.

To Zakon bowiem jako pierwszy przystąpił do obrony wartości i tradycji narodu cypryjskiego. Decyzje początkowo krytykował rząd Robcia.

Początkowo, bo okazało się, że sami mieszkańcy Nikozji Południowej mieli już dość dotychczasowej strategii chowania się po kątach podczas najazdów.

W swoim orędziu przywódca Robcio51 zezwolił na użycie broni, w przypadku pojawienia się na wyspie niesfornych i nieproszonych gości.

Długoletnia polityka neutralności państw Robcia przeszła do historii. Jak wspomniano, za aprobatą społeczną.

Ostatecznie zatem obywatele Nikozji Południowej dołączyli do obrony Cypru przed Saracenami.

Test Jedności niemal wszyscy Cypryjczycy zdali śpiewająco.

Po bitwie bowiem oskarżenia wobec Joannitów wysunął tytularny dowódca wojsk Australo-Cypryjskich Derzox.

Oburzony dowódca, czuł się niedoinformowany. Podjął próby dyskredytacji Zakonu i przerzucenia odpowiedzialności za niesatysfakcjonujące rezultaty na Joannitów.

Ostatecznie jednak wypowiedzi Derzoxa zeszły na drugi plan, a Zakonowi i gabinetowi Robcia udało się zawrzeć porozumienie,

na mocy którego Joannici zobowiązali się do lepszego ufortyfikowania Olymposu, a administracja południowo cypryjska do wyposażenia swoich obywateli w większą ilość broni.

Bohaterską walkę Cypryjczyków z Saracenami upamiętnił Święty Krzyż w południowo-zachodniej części wyspy, ufundowany przez północne ramię Zakonu.

== Polityka zagraniczna ==