Zakon Joannitów: Różnice pomiędzy wersjami

(Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)

Linia 1:

'''Zakon''' '''Joannitów''' - państwo zakonne z siedzibą na Cyprze.

{{Państwo

Linia 128:

Linia 129:

[[Plik:Krzyżupamiętniającywalkizsaracenami.png|alt=Święty Krzyż|mały|<big>Święty Krzyż</big>]]

[[Plik:tmdr1.jpg|alt=Wymiana zdań między Derzoxem a Toimaszem |mały|<big>Wymiana zdań między Derzoxem a Toimaszem</big>]]

Po bitwie oskarżenia wobec Joannitów wysunął natomiast tytularny dowódca wojsk Australo-Cypryjskich Derzox.

Po bitwie oskarżenia wobec Joannitów wysunął natomiast tytularny dowódca wojsk Australo-Cypryjskich Derzox. Oburzony dowódca, czuł się niedoinformowany. Podjął próby dyskredytacji Zakonu i przerzucenia odpowiedzialności za niesatysfakcjonujące rezultaty na Joannitów. Po przeciwnej stronie barykady aktywnie udzielał się nowy obywatel Cypru - Toimasz. Derzoxa wsparł natomiast Kizorke - zastępca przywódcy Cypru Południowego, który nie mogąc ustalić skąd Toimasz posiada uzbrojenie, oskarżył go o kradzież. Bezpodstawne oskarżenia Kiziego wywołały natychmiastową reakcję Wielkiego Mistrza Joannitów, który podkreślił, że Zakon dysponuje własnym arsenałem. To z kolei było wodą na młyn dla Toimasza i posłużyło do kwestionowania gotowości obronnej Cypru Południowego. Po wymianie najważniejszych argumentów Zakon i rząd Robcia51 zmierzali do porozumienia. Zgoła odmienną perspektywę mieli natomiast Derzox i Toimasz, których kłótnia prowadzenie negocjacji niemal uniemożliwiała. To nie pozostało bez reakcji Wielkiego Mistrza, który zachęcając ową dwójkę do deeskalacji, doprowadził do pojednania jej przeciwko sobie. Wobec Derzoxa trudno było zresztą wyciągnąć realne konsekwencje, w związku z jego koligacjami z grupą Robcia51. Christian Giovannesi Toimaszowi, który rzekomo należał do Zakonu, polecił zapoznanie się z Regula Ordinis. W obliczu ignorancji rekomendacji Wielkiego Mistrza przez Toimasza i wielokrotnym złamaniem fundamentalnych zasad zakonnych, zadecydowano o zawieszeniu go w prawach członka i postawieniu w stan oskarżenia. Konsekwencji nie wyciągnięto natomiast wobec Derzoxa, choć co warte podkreślenia, jego wypowiedzi z czasem zeszły na drugi plan.

Oburzony dowódca, czuł się niedoinformowany. Podjął próby dyskredytacji Zakonu i przerzucenia odpowiedzialności za niesatysfakcjonujące rezultaty na Joannitów. Po przeciwnej stronie barykady aktywnie udzielał się nowy obywatel Cypru - Toimasz. Derzoxa wsparł natomiast Kizorke - zastępca przywódcy Cypru Południowego, który nie mogąc ustalić skąd Toimasz posiada uzbrojenie, oskarżył go o kradzież. Bezpodstawne oskarżenia Kiziego wywołały natychmiastową reakcję Wielkiego Mistrza Joannitów, który podkreślił, że Zakon dysponuje własnym arsenałem. To z kolei było wodą na młyn dla Toimasza i posłużyło do kwestionowania gotowości obronnej Cypru Południowego. Po wymianie najważniejszych argumentów Zakon i rząd Robcia51 zmierzali do porozumienia. Zgoła odmienną perspektywę mieli natomiast Derzox i Toimasz, których kłótnia prowadzenie negocjacji niemal uniemożliwiała.

To nie pozostało bez reakcji Wielkiego Mistrza, który zachęcając ową dwójkę do deeskalacji, doprowadził do pojednania jej przeciwko sobie. Wobec Derzoxa trudno było zresztą wyciągnąć realne konsekwencje, w związku z jego koligacjami z grupą Robcia51. Christian Giovannesi Toimaszowi, który rzekomo należał do Zakonu, polecił zapoznanie się z Regula Ordinis. W obliczu ignorancji rekomendacji Wielkiego Mistrza przez Toimasza i wielokrotnym złamaniem fundamentalnych zasad zakonnych, zadecydowano o zawieszeniu go w prawach członka i postawieniu w stan oskarżenia. Konsekwencji nie wyciągnięto natomiast wobec Derzoxa, choć co warte podkreślenia, jego wypowiedzi z czasem zeszły na drugi plan.

===== Następstwa sporu =====

Linia 138:

Linia 135:

=== Wojna z Saracenami ===

Sprawdzian weryfikujący gotowość obronną Cypru i realizację programów z tym związanych przyszedł całkiem szybko, a na pewno w najmniej spodziewanym terminie. Ku zaskoczeniu opinii międzynarodowej, Saraceni wojnę wypowiedzieli nie tylko Cyprowi Północnemu czy Wielkiej Brytanii, ale również słynącemu z neutralności państwu Robcia51. Pomimo prowadzonych sporów i nacjonalistycznej oraz antyzakonnej propagandy ze strony Cypru Południowego, Joannici zgodnie ze swoją podstawową misją i fundamentalnym hasłem jedności Cypru stanęli do walki z barbarzyńcami. Odsiecz ze strony Zakonu nadeszła w momencie kluczowym - dotychczas bowiem siły były wyrównane, a walki wyczerpujące dla obu stron. Powiększenie sił po stronie obrońców pozwoliło przeprowadzić desanty na ziemie będące w posiadaniu Saracenów w Afryce. Ich pozycje zostały przełamane błyskawicznie, a otwarcie nowych frontów zmusiło najeźdźców do wycofania się z ataków na Cypr i obrony własnego terytorium. Szacunkowo w walkach wzięło udział około 20 osób - +/- 7 z Cypru Południowego, drugie tyle z Wielkiej Brytanii, kolejne 6 z Zakonu Joannitów, w tym 2 z zaprzyjaźnionych struktur na Cyprze Północnym. W związku z nieobecnością Wielkiego Mistrza, rycerzami dowodził Lider struktur północnych i władca Cypru Północnego Dawidek04122003. W wyniku działań wojennych Zakon poszerzył swoje wpływy o Aleksandrię, a także północny odcinek Kanału Sueskiego, który następnie w związku z niepewnością w regionie, zamknął.

=== Obrona Cypru ===

Linia 178:

Linia 176:

Wielki Mistrz, jako że był członkiem rządu Australo-Cypru przez kolejne dni przekonywał o słuszności porozumienia i potencjalnej współpracy z Hezbollahem, a także zasadności przyjęcia przez rząd australo-cypryjski bardziej wyraźnej postawy wobec państwa położonego w Palestynie. Nie przyniosło to jednak przełomu w podejściu stronnictwa Robciowego do Hezbollahu, niemożność wypracowania wspólnego stanowiska poskutkowała za to stopniowym oddalaniem się od idei wspólnej polityki zagranicznej. Potwierdziło to też sprawczość Zakonu i stało się fundamentem budowania pozycji negocjatora, rozjemcy przez Joannitów.

===== Nie dla jedności =====

Po kilku dniach względnej stabilizacji stosunków dyplomatycznych, na nowo oliwy do ognia dolała decyzja Robcia51 o mianowaniu, rozsiewającego, godzącą w jedność Cypru, propagandę, Derzoxa najwyższym generałem australo-cypryjskim. Działania te spotkały się z potępieniem ze strony Zakonu Joannitów.

==== Stosunki z Cyprem Północnym ====